
Emma Leonard
Bu çizimi gördüğümde İpek henüz saçlarını maviye boyamamıştı. Bir kaç hafta önce başka bir şey alırken bunu da çok beğenip sipariş etmiş, unutmuşum. Bugün postadan çıkınca gözlerime inanamadım. Nasıl da denk geldi. Sürpriz gibi. İpek muhtemelen mavi saçlarından bir kaç ay sonra vaz geçecek ama ablasının duvarında uzun yıllar kalacak bu çizim, üniversite yıllarındaki küçük macerasını bize hiç unutturmayacak. Bu yüzden benim için bir kez daha anlamlı oldu. Geldiğinden beri elimde. Şimdi de baş ucuma koydum, öyle uyuyacağım. Fakat, beynimin içinde sürekli ''Başın öne eğilmesin. Aldırma gönül aldırma,'' diye içli içli çığıran bir Edip Akbayram sesi var, onu naapıcam bilmiyorum.












